انجام چه کاری کمک واقعی به امام زمان(عج) است؟ | وب سایت بنیتو

انجام چه کاری کمک واقعی به امام زمان(عج) است؟

انجام چه کاری کمک واقعی به امام زمان(عج) است؟

محسن مهدیان، فعال رسانه‌ای، بخشی از گفت و گفتگوی خود با دوست اصلاح طلب و البته هیئتی‌اش را با عنوان “کمک به امام زمان(عج) یعنی چه؟” در کانال شخصی خود در فضای مجازی منتشر کرد که در ادامه می‌خوانید.

با یکی از رفقای اصلاح طلب و هیاتی، بحثی داشتیم که به اشتراک گذاشتن آن شاید خالی از لطف نباشد.
گفتم یک سوال ساده، مدتها ذهنم را درگیر کرده بود.
سوالم این بود که کمک کردن به امام زمان یعنی چی؟ دقیقا چه کنیم؟ مثلن دعای ندبه بخوانیم؟ کار خوب کنیم؟ یاچی؛ صلوات یا عجل الولیک الفرج با صدای بلند؟
گفت: به نظرم خیلی کارها. مثلا کار خیر.
گفتم: واقعا هرکس هرکار خیری کند کمک به امام زمان است؟
گفت: مگر غیر اینست؟
گفتم: فرض کن کربلاست و سیدالشهدا در میدان. اما من و تو در کوفه کار جهادی کنیم. یا یکی در مدینه دست یک پیرزن را بگیرد و از این سوی خیابان به آن سو ببرد. یا دیگری در شام به سگ و گربه غذا دهد. این یعنی کمک به امام؟
به فکر فرو رفت.
گفتم این جمله شریعتی را در حسین وارث آدم خیلی دوست دارم: “وقتی در صحنه حق و باطل نیستی هر کجا می خواهی باش ؛ چه به نماز ایستاده باشی و چه به شراب نشسته باشی.”
گفت: بله. باید دید مهمترین دغدغه این روزهای امام زمان چیست. ولی چیست؟
گفتم: تو اگر یک دهیار شوی و بخواهی روستای شما، پر از آرامش و صلح و صفا باشد چه می کنی؟
خندید و گفت: برای توسعه اش تلاش می کنم.
گفتم: اگر در روستا ارذل و اوباشی باشند که نخواهند روستا را با آرامش و در جهت پیشرفتش هدایت کنی، چی؟
گفت: دستگیری اراذل و اوباش
گفتم: مهمترین کار امام زمان هم همینست. مبارزه با ارذل و اوباش در مقیاس جهانی.
گفت: خب بعدش.
گفتم: ببینیم امروز مهمترین دشمن این اراذل و اوباش جهانی چه کسانی هستند؛ کمک به او نصرت امامست.
گفت: تو از اول می خواستی بحث به اینجا بکشه. باشه من قبول دارم که مهمترین کار ما دفاع از انقلاب است؛ اما مساله اینه که فعلا خود این جمهوری اسلامی هم بدون اشکال نیست.
گفتم درسته. خب؟
گفت: من کمک به امام زمان را این می دانم که جمهوری اسلامی را اصلاح کنم.
گفتم: خیلی خوبه. حق همینه. فقط باید توجه کرد که جهت گیری چیست؟
گفت :یعنی چی؟
گفتم: اگر جهت را متوجه باشیم وزن امور و جهت اصلاح و اولویت ها و اولیت ها را گم نمی کنیم. مثلا متوجه ایم که در مسیر مبارزه، اشکالات موجود هر کدام چه وزنی دارند و کدام مهمترند و اصلاح کدام یک ضروری ترست. به اصطلاح اصل و فرع را گم نمی کنیم. مثل این نمی شود که در کربلا ندای هل من ناصر بلند باشد و ما بخواهیم در کوفه مشکل نبودن آب سرد کن را حل کنیم که اسرا برگشتند سیراب شوند.
و یا اصلاح را هم معکوس متوجه شویم و مثلا امام را نصیحت کنیم که پس عدالتت کو و چرا حج را نیمه تمام گذاشتی.
گفت: حالا یعنی همه بروند جنگ؟
گفتم: این قرائت از نصرت امام زمان، به همه کارها رنگ ولایت می زند. مادر خانواده تکلیف اش را می داند، پدر هم در محل کار. محصل و استاد و غیره هم. هرکس متوجه می شود در همان جایگاهی که قرار گرفته است، برای نصرت فرزند زهرا چه نقشی دارد و چطور می تواند انقلاب را تقویت کند. مبارزه همینست.
بنیتو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *