درباره طایفه میشکال | وب سایت بنیتو

درباره طایفه میشکال

میشکال ، میرشکال یا میر شکار: مین فرهنگ بختیاری میرشکال یا میشکال دو معنی داره. یکیس به معنی سرکرده صیادون یا شکالچیون کوگ وتهی وکهی ودیری به ساززن وکرنا کش ایگوهن . امروزه مین بختیاری میشکالنه فقط به اسم همو ساززن یاکرناکش ایشنن . معنی اولی میشکال همو صیاد کارکشته وزوردست ودونادیه که سالها کارس شکال کوگ وتهی وکهی بید. وقت آشنا وجا آشنا بید وقلق شکال کردنه هم داشت. بیشتر شکالچیا دسته جمعی به شکال ایرهدن . رسم یوبید که جاهل صیادون تازه کار اختیارسون ایدان بدست میرشکال یاشکالچی ماهر وسابقه دار هرزمونی وهرجائی که هو تشخیص ایداد اینو زس اطاعت ایکردن هرکدومسون هم که زیتر شکالینه دید وشکالس ایکرد ، یه جا اینشستن تیکه تیکس ایکردن ومابین خوسون بهرس ایکردن .بی دلخوری وگلایه شاد وسرفراز به حونه هاسون ایورگشتن . معنی دوم میشکال اراشتواه نکنم همو سرکرده توشمالونه که زتقداری دیه ملث سردسته صیادونه ولی نه صیاد کوگ وتهی وکهی بلکه صیاد دل وعشق واحساس آدمی. البته یو فقط نظر شصخی و ورداشت خومه موایطوری بنظرم ایرسه .ایر بگوم که قدیمیترین وسیله موسیقی ایرونیا بخصوص زاگرس نشینون سازودهل بید که توشمالون بکارایبردن اشتواه نکردوم ساززنون ودهل زنونی که وانظم وترتیب قشنگی وایک کارایکردن وقشنگ دندالینه هم به ساز وآواز ایارن. گدیم که هر تک بیت شعری زبختیاریا که بیشتر توشمالون به آوازایارن ریشه مین اتفاقاهه حقیقی داره که اینو اودورون به زون ایوردن وحکایتینه وازگو ایکردن . چه عشقی یا حماسی چه صیادی ودرد ورنج مردمون روزگار ، برزیگری ومصیبتا ، متلا وکویرا ولغزا ونظیرا وگاوختی هم سیاسی و اجتماعی وچیا دیه…. مین هر تک بیت شعری ز شعر میشکالا حکایت گپینه نلق ایکردن وبه یادگار ایهشتن هربیتی ز ایی شعرا آدوم خوسه مین او صحنه احساس ایکرد . مثلاً ایی شعر : یه دستوم چو چادره سلام به زونوم شراوی کر اسد تش وند بجونوم . آدوم صحنه نامدار خونه احساس ایکنه که دستس به چوچادر گرهد وبه خان هم موکیش ایکنه وسلام ایکنه ولی مین سلام کردنس خان تیربارونس ایکنه وایکشس حکایتی که آدوم دلس ایخو تهس هم بخونه که چه وابیده .یعنی تاریخ یه ملتی بوسیله میشکالو وازگو وابید. یه چی جالوتر توشمالون مین سازاسون حرفائی هم رد وبدل ایکردن . البته همه کس نترستن بفهمن غیراز کسونی که وا زون توشمالون آشنائی داشت . گدیم که میشکالا صیاد زوردست عشق ودل واحساس مردمون دورون بیدن وهدن چه مین غم وچه مین شادی دل واحساس مردمونینه به چنگ ایوردن .و دیر هنرمند مردمون عاشق هنری هم بیدن که حقیقتس منستی شریک شکال میشکالاهن که وابنگ قشنگ وریتم ردیف وابیده میشکال به جوش وخروش ایوستن هنراسونه نشون ایدادن .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *